در این دنیای مجازی

امروز صبح زود وقتی روی پل عابر پیاده روبری میدان "قزل "قرار گرفتم چشمم به کوه البرز افتاد .

با خود گفتم ای کوه تو چقدر زیبایی !!!!!

بابرف سفید و رگه های ابی و نورخورشید زیبا تر شده ای!!!! تو را دنیای مجازی نتوانسته است تغییر دهد

ولی ما آدمها با خود چه کرده ایم . و یادم به این شعرافتاد که گاهی ابتدای نامه می نوشیم و گاهی انتهای آن

خوشا روزی که با هم می نشستیم

قلم بر دست و کاغذ می نوشتیم

قلم بشکست و کاغذ برهوا رفت

نمی دانم محبت ها کجا رفت

حالا وقتی کنار هم می نشینم

نگاهمان بر گوشی های همراهمان ..................ولاغیر

+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و یکم اردیبهشت ۱۳۹۶ساعت 8:57 توسط هما اثباتی |