ترزاوی دوکفه ای

ترازوی دو کفه ای پر از خاطره است ،

از ترازوی دو کفه ای می گویم که لوگوی قوه قضائیه است ،

یک ترازو در خونه داشتیم که دو تا بشقاب تخت ( صاف بدون لبه ) داشت و سه طرف بشقاب که از جنس تقریبا روی بود سوراخی در سه طرف آن ایحاد شده بود که نخ محکم و یا طناب باریک از آن عبور می کرد وسه نخ هر کدام به صورت مثلث جمع می شد و به کناره یک چوب افقی وصل می شد و سط چوب را هم یک سوراخ داشت که یک چوب 10 سانتی از آن عبور داده بودند و بعد به دو طرف چوب باریک وصل می کردند ، وقتی ترازو را از زمین بلند می کردی باید بشقاب ها در راستای هم قرار بگیرید ،

مانند لوگوی قوه قضائیه،

یکی از کاردستی های ما در خونه درست کردن ترازو بود با وسایل موجود ،

و سنگ هایی هم داشتند که وزن شده بود ( نیم کیلو و یک وغیره ) و بین همسایه ها رد و بدل می شد ، با حال بود ،

این ترازو را در این اواخر در موزه دیدم ، بیاد دوران کودکی ،

واما حالا !

وقتی برای خرید می روم و در یک صف طولانی می ایستم به ترازوی دیجیتال نگاه می کنم با خود می گویم اگر آین ترازوی امروزی نبود طول صف صندوق به شمرون می رسید و شاید هم به شهر ری !!!!!

واما بارها مشاهده کردم که فروشنده خودش را به ترازو می چسباند ،

بگذریم خوب فکر کنیم ،

پدرم می گفت ترازو داری بسیار سخت است ، اگر خواستید چیزی را وزن کنید همیشه سنگین تر بکشید ، نزد خد ا گم نمیشه

پدر جان روحت شاد باشه ،

ترازو = عدالت